KhordadNews

از اسقطس دار تا گل مدرسه‌ای، مرور خاطرات با بهرام شفیع

فوتبال هایی که زنده پخش نمی شدند اما پخش با تاخیر آنها هم بزرگترین دلمشغولی همه آنهایی به شمار می آمد که بزرگترین تفریحشان همین بازی هایی بود که می رفت انتهای برنامه پرطرفدارش، وقتی که همه چیز تمام شده بود و حالا نوبت به فوتبال می رسید.

خرداد بازی ایران و عربستان را گزارش می کردم که ماجد عبدالله صاحب توپ شد از آن بالا خط دفاع را دیدم و گفتم اگر با سر نزنند توپ گل می شود که اینطور هم شد. دوستان نوشتند که بازی تاخیری را پیش‌بینی کردن هنر نمی خواهد. به گزارش خرداد به نقل از ورزش سه، بهرام شفیع با هیکلی تنومند، با صدایی کاملا مردانه و گرم، با جملاتی کمی طولانی که در هنگام صرف شدن فعل آنها احساس نفس تنگی به تو دست می داد و با خیلی خصوصیات دیگر گزارشگر اول دهه شصت بود. فوتبال‌هایی که زنده پخش نمی شدند اما پخش با تاخیر آنها هم بزرگترین دلمشغولی همه آنهایی به شمار می آمد که بزرگترین تفریحشان همین بازی‌هایی بود که می رفت انتهای برنامه پرطرفدارش، وقتی که همه چیز تمام‌شده بود و حالا نوبت به فوتبال می رسید. بهرام شفیع از همان موقع در خاطره‌ها ماند. هنوز هم، جوان هایی که دیگر با عادل فردوسی‌پور و مزدک میرزایی و سایرین خو گرفته‌‌‌ اند، از بعضی تکیه‌کلام‌های شفیع حرف می زنند اینکه اگر سه چهار تا دروازه را بگذاری روی هم، می خورد به تیر افقی بالایی! هنگامی‌که شوت یک بازیکن سینه آسمان را می شکافد، یا یک ضربه اسطقس دار و یا شمردن ثانیه‌های مسابقه تا نشان دهد وقت چندانی باقی نمانده است. نمی دانم اسطقس را با ط دسته‌دار می نویسند یا بدون دسته! آن موقع در پامنار کفاشی داشتیم که همیشه می گفت کفش باید اسطقس دار و محکم باشد. یعنی چارچوب محکمی داشته باشد، سفت باشد خیلی از این کلمات و عبارات قدیمی است و اصطلاحا مال بچه تهرون های قدیمی. هنوز هم به خانمم می گویم برو از مطبخ فلان چیز را بیاور. ورود بهرام شفیع به تلویزیون اما یک اتفاق ساده بود. مثل تمام اتفاقاتی که در زندگی همه ماها رخ می دهد و بعد، سرنوشت آن را عوض می کند. همیشه روزنامه را بلند بلند می خواندم. در منزل یا مدرسه و دبستان و خیلی علاقه داشتم. یک روز مادرم با خاله ام سبزی پاک می کردند که چشمشان می خورد به روزنامه‌ای که زیر سبزی‌ها قرار داشت و آگهی آزمون صداوسیما بود. به من گفتند تو که همه چیز را بلند بلند می خوانی و اعصاب ما را خراب می کنی، برو امتحان بده، شاید قبول شدی. نگاه کردم، دیدم فردای آن روز مهلت تمام می شود. سریع مدارکم را جمع کردم و فرستادم. سه چهار ماه بعد در دبیرستان البرز، حدود 20 30 هزار نفر گرد هم آمدیم که چیزی از کنکور کم نداشت. آن روز برف و باران می آمد و شیشه‌های سالن ورزشی دبیرستان البرز هم شکسته بود. یادم هست اواخر دیگر خودکار را لای مشتم می گرفتم و تست‌ها را می زدم، بس‌که سرد بود. بالاخره قبول شدم و نوبت به تست صدا و تصویر رسید. هیات داورانی که برای استخدام ما تشکیل شده بود، همه از قدیمی‌ها بودند. بعد از تکرار تست‌ها فهمیدم که روی من نظر دارند. چون بقیه یک‌مرتبه تست می دادند و تمام می شد. دو‌سه روز متوالی در چند نوبت تست گرفتند که بنده فرم مربوطه را یواشکی برداشتم و هنوز هم آن را دارم. در‌نهایت من و آقای افشار که حالا گوینده خبر است قبول شدیم. ایشان رفت گروه معارف و من هم آمدم گروه ورزش . سال60 59 بود. وارث، مجری ورزش و مردم که به همراه جهانگیر کوثری گزارشگرهای آن زمان تلویزیون بودند، به دلیل بالا گرفتن اختلافاتش با مصطفی داوودی، رئیس وقت سازمان تربیت بدنی، از روی صحنه ورزش و مردم کنار می رود و مهندس متقی، مدیر گروه ورزش آن روزهای شبکه اول ترجیح می دهد از چهره ای جوانتر برای مجری‌گری ورزش و مردم استفاده کند. راه برای شفیع باز شده بود. من خیلی چیزها یاد گرفتم، از‌جمله مقاومت را. چون کسانی که اول می آیند و یک مقداری توان هم دارند، فشار زیادی متحمل می شوند. قدیمی‌ها سخت تر قبول می کنند و او را می پذیرند، به همین خاطر آنهایی که می مانند سخت جان هستند. به هر حال در جمع وارث، وارطان و من25 24ساله هم وارد‌شده بودم. دوستان گهگاهی لطف داشتند و گهگاهی انتقاداتی که با پررویی تحمل می کردم. Match of the day خلاصه مسابقات فوتبال انگلیس بود با تایم محدود 20 15 دقیقه ای که اولین تجربه گزارشگری شفیع در آن رقم خورد. آن روزها آقای کاووسی هم تک و توک گزارش می کرد. یک روز که ایشان به دلایلی نیامد یا مهندس متقی خودش خواسته بود، قرار شد بنده آن را گزارش کنم و کردم. بچه‌های گروه هم پسندیدند. پخش یک مسابقه فوتبال در آن روزها مصائب خاص خودش را داشت. جنگ‌، بر همه چیز سایه افکنده بود و تهیه یک فوتبال 20 دقیقه ای، تلاش طاقت فرسایی را می طلبید. الان همه چیز عوض شده. یادم هست ایران و سوریه در سولوی اندونزی ، شهری در500 400 کیلومتری جاکارتا بازی داشتند و6 5روز بعد فیلم آن رسید که رساندن آن، جزو کارهای درخشانم بود. الان شاید مردم بشنوند یک بازی6 5 روز بعد از انجام رسیده، متعجب شوند. پیدا کردن اسامی بازیکن‌ها هم همین‌طور. مثل حالا که نبود اسامی اول بازی نوشته شود و یا پشت پیراهن بازیکن‌ها باشد. شماره‌ها را می نوشتم و به جاهای مختلف زنگ می زدم تا اسامی را دربیاورم. شفیع متولد سال 1335 در محله پامنار تهران ، دوران ابتدایی را در دبستان برزویه به پایان نبرد! از این جهت که در کلاس پنجم، سقف کلاس فرسوده مدرسه از سنگینی برف بدون دخالت دست فرو ریخت و او به مدرسه‌ای دیگر رفت! شفیع درس‌خوانده دانشگاه امیرکبیر است که البته تحصیلش را آنجا نیز به پایان نرساند و به دلایلی از این دانشگاه رفت. به قول خودش چند سالی چرخید تا اینکه دانشگاه آزاد‌راه افتاد و او بالاخره مدرک علوم سیاسی اش را گرفت. بعد از گذراندن دوره‌های تخصصی گزارشگری و تهیه‌کنندگی که از‌جمله اساتیدش هورست بایسنر آلمانی ، افسر نازی و دارای دو مدرک دکترا در رشته‌های جامعه‌شناسی ورزش و رادیو و تلویزیون بود، شفیع، دوران خود را آغاز کرد این خلاصه گفت و گویی است در روزنامه همشهری در اسفند 1382 ، وقتی که برای آخرین بار دربی را گزارش کرده بود. بخوانید اولین پخش مستقیم‌های جدی تلویزیون ایران مربوط به چه زمانی است ؟ اولین بار در جام جهانی 94 بود. مهندس متقی با طراحی و خرید دستگاهdelaier به فوتبال‌ها باتاخیر یک تا 30ثانیه مجوز پخش داد. فکر کنم اواخر دوران آقای محمد هاشمی بود و مصادف شده بود با ورود آقای لاریجانی . بازی‌ها باتوجه به اینکه درآمریکا برگزار می شد و در آن هوای گرم ممکن بود تصاویر ناجوری برسد، امکان پخش زنده آنها وجود نداشت. برای مردم هم 10ثانیه و 7ثانیه تاخیر چندان قابل‌لمس نیست. یک نکته ای را هم بگویم، الان در بسیاری از کشورها پخش زنده وجود ندارد. مجری خبر C.N.N هم با تاخیر، خبرهایش پخش می شود، اما در ایران اینطوری نیست. ورزش و مردم ثانیه‌ای تاخیر ندارد یا گوینده خبر در ایران، زنده خبرهایش را می گوید، بدون تاخیر حتی یک ثانیه‌ای. فکر کنم بازی‌های جام ملت‌های 92 بود که آن تماشاگر اورتون در همه بازی‌ها حضور داشت! با خنده الان دیگر خوب شده. الان می توان تصاویر گل یا دقایق حساس بازی را جای تصاویر ناجور پخش کرد. شما گزارشگر مطرح تلویزیون بودید تا اینکه ناگهان کنده شدید. کنده نشدم، کسی هم زورش نمی رسد ما را از جا بکند. با خنده ولی بعد از مدتی دیگر نشانی از شما نبود. قرار بود بازی‌های جام جهانی 86 بروم مکزیک ، همه کارها انجام‌شده بود. ارزم را از بانک مرکزی گرفته‌‌‌ بودم، پاسپورتم آماده بود. بلیتم هم یادم است به مقصد مادرید بود. از آنجا دالاس و دست‌آخر مکزیک . روز قبل از پروازم مهندس متقی مرا خواست و گفت آقای هاشمی می گوید در این زمان اگر یکی برود50 40روز آنجا بماند، درست نیست. که چی بشود؟ مهندس متقی به آقای هاشمی گفته بود صرف‌نظر از سفر و مسایل مربوط به آن، این دوره خوبی می شود که بتوان با گزارشگران و روزنامه نگاران ممتاز آشنا شد. ایشان هم گفته بود حالا که همه چیز آماده است، می خواهد برود، برود. ولی نرود کار بهتری انجام داده. آن زمان 30 سالم بود. نرفتید؟ نه، از این امتیاز چشم‌پوشی کردم. و بعد جام جهانی 90 شما و آقای صالح نیا رفتید و دوسه بازی را گزارش کردید و دیگر خبری نشد. جام جهانی 90در ایتالیا بسیار هزینه‌بر بود. ایتالیایی‌ها واقعا رحم نکردند. اصلا مقرون‌به‌صرفه نبود که بازی‌ها را از آنجا گزارش کنیم. مشکلات ارزی زیادی داشتیم و آن زمان یک دلار هم برای کشور اهمیت زیادی داشت. من حتی گفتم که برگردیم. هیچ امکاناتی برای خبرنگاران در نظر نگرفته‌‌‌ بودند. هتل‌ها وحشتناک گران کرده بودند. هرچی گرفته‌‌‌ بودیم دادیم پول هتل و اگر کمک‌های دیگر از تهران نبود شاید حتی نمی توانستیم غذا بخوریم. من خیلی جاها رفتم. سیدنی ، هر 10 دقیقه به 10دقیقه اتوبوس خالی جلو هتل خبرنگاران آماده بود تا ما را به مرکز بازی‌ها برسانند. کارت خبرنگاری برای سوار شدن به مترو کفایت می کرد. یادم است که وزیر سابق بازرگانی استرالیا راننده سرویس شده بود و افتخار می کرد، می گفت 5سال پیش وزیر بازرگانی بوده و وزارت، افتخاری برایش نبوده اما این کار برایش افتخار است. از بین 100هزار داوطلب، هزار نفر انتخاب‌شده بودند تا راننده اتوبوس‌ها شوند. نزدیک یکی از گیت های ورزشگاه آدرس محلی را که مسابقات پاراالمپیک برگزار می شد، از پیرزنی حدودا 90 ساله پرسیدم. خدا شاهد است دو‌سه کیلومتر همراهم آمد تا کمکم کند. اما ایتالیا اینجوری نبود. حتی برای رفتن به داخل ورزشگاه هم باید بلیت می خریدیم تا برویم تو و بازی‌ها را گزارش کنیم. جوک بزرگی بود، خواستیم برگردیم که گفتند همان دوره‌ای را که قرار بود سال 86 ببینید، حالا در ایتالیا ببینید و ما هم دوهفته ماندیم. ربطی به آقای صالح نیا و آن هفته‌نامه اش نداشت؟ نه بابا، اینها همه اش شایعه است. دو‌سه سال یک آقایی در خیابان مرا دید و گفت شما از چین برگشتید؟ گفتم چطور؟ گفت مگر پناهنده چین نشده بودید؟ یا می گفتند فلانی در چین برج می سازد! اگر قرار بود برج‌سازی کنیم خب، می رفتیم یک جای بهتر باخنده تو بگو رفته بودیم دیوار چین را مرمت کنیم. از این شایعات هست. مثلا تو صف خرید، یکی از خانم‌ها کنار خانمم بود و نمی شناخت که فلانی خانمم است، حرف من شد و آن خانم گفت که بنده در مجیدیه خانه ای دارم و عیال دیگری و سه تا بچه. آخر سه تا بچه چی بود و مجیدیه کجاست؟ خلاصه از اینجور شایعه‌ها زیاد است. وقتی برگشتیم از ایتالیا با آقای متقی اختلاف سلیقه پیدا کردم. اینکه گفتید غیبتان زد را می خواهم بگویم. سر چی؟ من می گفتم اول باید فکر همه‌جا را می کردیم بعد می رفتیم ایتالیا ، همان بحث هزینه‌ها البته ایتالیا هم وحشتناک گران بود. ولی خب، من معتقد بودم باید برنامه‌ریزی درست تری می شد. من نزدیک به 10سال قائم مقام گروه ورزش بودم. آقای متقی هم خیلی وقت‌ها ماموریت خارج از کشور بودند و در‌واقع نفر اول گروه ورزش بودم. اما خب، اختلاف سلیقه پیش آمد و بنده رفتم گروه معارف. آقای انصاریان مدیر گروه بودند و من هم شدم قائم مقام. در آن زمان فرصتی دست داد تا با کمیته مشترک استقلال و پرسپولیس همکاری کنم. اولین بار تبلیغات روی پیراهن تیم‌ها همانجا مطرح شد. یا در گروه معارف سریال هم ساختیم. آینه و حرفی از هزاران. ورزش و مردم هم پخش می شد، اما بدون شما. فرید زاده مدیر شبکه اول بود. یک نامه محرمانه نوشت به متقی داد که هرچند من در گروه ورزش نیستم ولی باید برنامه ورزش مردم را بنده اجرا کنم. من هم دو‌سه برنامه رفتم تا جلو برخی از شایعات را بگیرم و دیگر نرفتم. آقایان خجسته و بهروان مجریان برنامه بودند. ایشان هم محبت داشتند و هر‌وقت می خواستند بروند اجرا می آمدند طبقه نهم پیش من و اجازه می گرفتند. به هر حال فوتبال را همیشه می گذاشتید آخر! خب دیگر. اگر اول برنامه می گذاشتیم که شما تلویزیون را خاموش می کردید! ولی این بهانه ای شد تا برسیم به یک بحث دیگر. همه چیز نباید فوتبال باشد. الان روزنامه‌ها همه شده فوتبال. یک نیم صفحه را می دهند به کشتی یا حالا ورزش‌های دیگر، بقیه هم فوتبال. اینطور نباید باشد. ما واترپلو، والیبال و هم پخش می کنیم. یک اشکالی که به شما وارد است و شاید جزو خصوصیات اخلاقی شما باشد، این است که خطا پوشید، صریح نیستید. این خصیصه خوبی است اما یک مجری وقتی در آن جایگاه می نشیند باید تا‌حدی صریح باشد. می دانم چه می گویید ولی باید آنرا که با درون خودم مغایرت دارد برای شما توضیح بدهم. از یک طرف شبکه اول یک شبکه ملی و سیاسی است. فرق دارد با سایر شبکه‌ها وسواس‌های خاص خودش را دارد. از طرف دیگر من مخالف این هستم که یک سوالی بپرسید و جوابی بدهند، بعد همه چیز تمام شود. باید طوری باشد که تا به آخر داستان برویم. این را قبول ندارم که یک تیکه بیندازیم و تمام. در همین برنامه، به آقای طالقانی گفتم که آقای قدمی می گوید شما 225 هزار دلار گرفتید و باید حساب پس بدهی. من رودربایستی ندارم. البته اگر حالت حاد پیش بیاید، شبکه‌ای که در آن دارم حرف می زنم را در نظر می گیرم. بله، مدیومی که در آن فعالیت می کنیم، خیلی مهم است. شما عکس روی جلد روزنامه تان با عکس داخل صفحات فرق می کند. سر‌مقاله با سایر مطالب تفاوت دارد. الان من ناراحتم که ما داریم به سطح گرایی می رسیم، آن‌هم بیش از اندازه. تعدد مطبوعات، من را آزار می دهد. تا جایی که مجبور می شوند بنویسند عمه مارگریت فلان بازیکن اردک یک پا دوست دارد! اینکه تیکه بیندازی و پاسخ نگیری، خطایابی نیست. شما باید مخاطب را ببری جایی که دنبالش هستی. من یک برنامه، عباس حاج کناری را دعوت کردم.اتفاق بدی برایش افتاده بود، اما به واسطه آن از یک مورد ناجورتر نجات پیدا کرد. من اورا دعوت کردم تا این پدیده ای را که حالا بلای جان ورزش شده، مطرح کنم. کدام روزنامه‌این کار را کرد؟ کدام برنامه جراتش را داشت؟ همه هم فهمیدند، اما آنجا پرده‌دری نکردیم. خواستیم کمکش کنیم که برگردد. آنجا خطاپوشی لازم بود. از گزارشگرهای حالا، کار چه کسی را می پسندید؟ یک ایراد کلی می بینم و آن اینکه احساس می شود در ارایه اطلاعات جورواجور با هم مسابقه گذاشته اند. خیلی صحبت می کنند. یکی خوب صحبت می کند، یکی هم‌صحبت خوب می کند. در طول 90 دقیقه 10 تا نکته تازه هم به بیننده داده شود کافی است، اما احساس می شود دیگر بیش از حد شده. اسم نبردید. من از همه بیشتر کار عادل را می پسندم و پیمان یوسفی را. پیمان از نظر ادای کلمات و تن صدا خوب است، عادل باید واضح تر حرف بزند. بازی‌های ملت‌های اروپا بود، سال 96 در انگلیس که آقای خیابانی هم آمد کنار بنده تا بازی‌ها را گزارش کنیم. عمدی یا غیرعمدی میکروفون و صحنه را ترک می کردم تا او گزارش کند. حتی تهیه‌کننده هم دلیلش را می پرسید. به نظرم آمد که جواد می تواند. مزدک هم پسر خوبی است. ایراد کلی گزارشگران هم همانطور که گفتم حرف زدن زیاد است. 2 می دهد به 3، 3 می دهد به 4 را که همه می بینند لازم نیست دیگر اینها را بگویی. برای نابینایان که گزارش نمی کنی. به نظرم تا‌اندازه‌ای هم لازم است مسایل فنی را دانست و البته شجاعت پیشگویی داشت. خاطره‌انگیزترین مسابقه‌ای را که گزارش کردید، کدام بازی بود؟ برزیل فرانسه جام 86. اصطلاح گل مدرسه‌ای هم همان جا باب شد. بله، البته الان تقلیدهایی می شود که خوشحال هم می شوم. با خنده بعضی ها هم بد تقلید می کنند که حرصم را در می آورد. در مجموع از کار کدام گزارشگر خوشتان می آمد؟ وارث. بدون‌شک بهترین بود. بهمنش را هم دوست داشتم. بعد از انقلاب هم من برای گزارش دعوتش کردم. تهیه‌کننده‌های دیگر یکی‌دو بار دعوتش کرده بودند اما نشد. مسایلی مطرح شد و او نتوانست برگردد به تلویزیون . من که گفتم، گفت چون یک مرد دارد می گوید می آیم. الان هم در شبکه جام‌جم برنامه دارد. وارث چه ویژگی هایی داشت؟ بسیار مسلط و دریده در کلام. صدایش پخته بود و عبارت‌ها را خوب ادا می کرد. فکر نمی کنم کسی بتواند به نیمی از توانش هم برسد. در طول این سال‌ها اشتباه محرزی هم داشتید؟ اشتباه که به هر حال می شود. اما بازی‌های آسیایی دهلی‌نو بود که تصاویر مربوط به بازی کره و چین رسید. اسامی را نداشتیم. توپ که زیر پای هر بازیکنی می رسید، اسمی درست می کردم و رویش می گذاشتم. یادداشت نکرده بودم و بار دوم که توپ به او رسید، ماندم! خدایا اسمش را چی گفته بودم؟ خلاصه اسم دیگری روی آنها گذاشتم اینبار یادداشت کردم. کسی هم متوجه نشد. البته الان هم با تمام امکاناتی که هست، دوستان اشتباه می کنند. اسم بازیکنی را می گویند، دوربین که زوم می کند، در می آید آن بازیکن نیست! یا برخی دوستان که اسم نمی برم، مونیتور بدون تاخیر را خاموش نمی کنند و پیشگویی می کنند. خود شما مونیتور را خاموش می کنید؟ بله، من خاموش می کنم. عادل را هم دیده ام که می بندد. بازی ایران و عراق را گزارش می کردم که ماجد عبدالله صاحب توپ شد از آن بالا خط دفاع را دیدم و گفتم اگر با سر نزنند توپ گل می شود که اینطور هم شد. دوستان نوشتند که بازی تاخیری را پیش‌بینی کردن هنر می خواهد! کدام بازی تاخیری، من که آن بالا نشسته بودم و بازی را زنده گزارش می کردم. اگر گزارشگر بازی میلان و اینتر هم بودم این کار را می کردم. می گفتم که میلان می برد. آن وقت هم همین دوستان می نوشتند که بازی زنده نبوده! در بین تیم‌های خارجی کدام تیم را دوست دارید؟ آلمان را دوست داشتم که بعد از آن حرکت کلینزمن بدم آمد. از موقعی که به ایران گل زد رفت و تور دروازه را تکان داد، دیگر حالم از آلمان به هم می خورد. برزیل چطور؟ برزیل هم خوب است. قشنگ بازی می کند. آدم کیف می کند از تماشای بازی شان. الان می گویم پرسپولیس خوب بازی نمی کند، آن را مقایسه می کنم با گذشته. 3 تا می زد و 2 تا می خورد. اما فوتبال بازی می کرد. یکی از دلایل اصلی محبوبیتش همین بود. از این بحث خارج شویم. آقای شفیع، گزارش بازی استقلال و پرسپولیس بعد از مدت‌ها توسط شما خاطره‌انگیز بود. فردای بازی هم هرکسی مرا می دید راضی بود. البته این معنایش آن نیست که کسی ناراضی نبودها. ناراضی هایش شاید به تور ما نخورده بودند. ممکن بود یکی هم با سنگ بزند و سر من را هم بشکند. بازی استقلال و پرسپولیس را بعد از چند سال گزارش کردید؟ منظورمان این است که بعد از چند سال رفتید به ورزشگاه؟ بعد از سه چهار سال. آخرین باری که گزارش کرده بودم نفت و پرسپولیس بود. حالا چطور بود؟ اول نیمه دوم که شروع کردید به تشکر کردن یک مقدار از گزارش کردن فاصله گرفتید. بقیه بازی گزارشتان خوب بود. یعنی این مورد، برای گزارشگرهای دیگر صدق نمی کند؟ چرا، ولی مال شما خیلی بارز بود. چون صدایم غلیظ بود با خنده .

1397/07/17 9:42 PM

داغ ترین خبرها

تغییر دبیر بازنشسته فدراسیون تکواندو

تغییر دبیر بازنشسته فدراسیون تکواندو

یک ساعت پیش
معارفه سرپرست جدید کاراته در حضور فرجی عکس ورزش سه

معارفه سرپرست جدید کاراته در حضور فرجی عکس ورزش سه

یک ساعت پیش
امیرحسین فتحی پس از بازی با پدیده، لیست ورود و خروج استقلال اعلام می شود. 100 بار درباره مجیدی از من سؤال شده است اخبار ورزشی اخبار تسنیم

امیرحسین فتحی پس از بازی با پدیده، لیست ورود و خروج استقلال اعلام می شود. 100 بار درباره مجیدی از من سؤال شده است اخبار ورزشی اخبار تسنیم

سه ساعت پیش
اعلام زمان نشست خبری شفر، برانکو، گل‌محمدی و تارتار اخبار ورزشی اخبار تسنیم

اعلام زمان نشست خبری شفر، برانکو، گل‌محمدی و تارتار اخبار ورزشی اخبار تسنیم

سه ساعت پیش
انصراف 3 کاندیدا از انتخابات کمیته ملی پارالمپیک

انصراف 3 کاندیدا از انتخابات کمیته ملی پارالمپیک

سه ساعت پیش
قلعه نویی به کمیته اخلاق احضار شد ورزش سه

قلعه نویی به کمیته اخلاق احضار شد ورزش سه

چهار ساعت پیش
شناگر ایران در رقابت‌های جهانی چین رکورد ملی را شکست

شناگر ایران در رقابت‌های جهانی چین رکورد ملی را شکست

هفت ساعت پیش
بازدید سلطانی فر از آسایشگاه معلولان کهریزک

بازدید سلطانی فر از آسایشگاه معلولان کهریزک

هفت ساعت پیش
اظهارنظر عجیب رئیس دپارتمان داوری درخصوص ابلاغ داوران خبرگزاری مهر اخبار ایران و جهان

اظهارنظر عجیب رئیس دپارتمان داوری درخصوص ابلاغ داوران خبرگزاری مهر اخبار ایران و جهان

هفت ساعت پیش
شعار تیم ملی در جام ملت‌های آسیا مشخص شد

شعار تیم ملی در جام ملت‌های آسیا مشخص شد

هفت ساعت پیش
هادی پور و مردانی رقبای خود را شناختند ورزش سه

هادی پور و مردانی رقبای خود را شناختند ورزش سه

هشت ساعت پیش
اطلاعیه باشگاه استقلال درباره نقل وانتقالات اخبار ورزشی اخبار تسنیم

اطلاعیه باشگاه استقلال درباره نقل وانتقالات اخبار ورزشی اخبار تسنیم

هشت ساعت پیش
کی روش اکنون زمان صعود و رستگاری است

کی روش اکنون زمان صعود و رستگاری است

نه ساعت پیش
رفعتی به‌دفعات داور بازی‌ها را تغییر داده ایم! ورزش سه

رفعتی به‌دفعات داور بازی‌ها را تغییر داده ایم! ورزش سه

نه ساعت پیش
17 دوومیدانی کار به اردوی تیم ملی دعوت شدند

17 دوومیدانی کار به اردوی تیم ملی دعوت شدند

نه ساعت پیش
بلیت 500 تومانی بازی تراکتورسازی و فولاد!

بلیت 500 تومانی بازی تراکتورسازی و فولاد!

ده ساعت پیش
اعلام برنامه رقابت‌های کشتی آزاد جام باشگاه‌های جهان در بابل

اعلام برنامه رقابت‌های کشتی آزاد جام باشگاه‌های جهان در بابل

ده ساعت پیش
اعلام اسامی داوران دیدار ذوب آهن

اعلام اسامی داوران دیدار ذوب آهن

ده ساعت پیش
سلیمی فعلا به بازگشت فکر نمی کنم ورزش سه

سلیمی فعلا به بازگشت فکر نمی کنم ورزش سه

یازده ساعت پیش
پیروزی یاران محمدی برابر آرسنال تولا ورزش سه

پیروزی یاران محمدی برابر آرسنال تولا ورزش سه

بیست و دو ساعت پیش